Σε αρκετές χώρες, τα παιδιά με Σύνδρομο Down αποκλείονταν από τη γενική εκπαίδευση, ενώ πολλοί ενήλικες ζούσαν σε ιδρύματα, με περιορισμένες ευκαιρίες κοινωνικής συμμετοχής.
Η έλλειψη κατάλληλης ιατρικής φροντίδας, πρώιμης παρέμβασης και εκπαιδευτικών ευκαιριών επηρέαζε σημαντικά την ποιότητα ζωής και την ανάπτυξή τους.
Αυτές οι συνθήκες συνέβαλαν στη δημιουργία στερεοτύπων που εξακολουθούν να επηρεάζουν την κοινωνία.
Τι γνωρίζουμε σήμερα
Σήμερα, η επιστημονική γνώση και η προσέγγιση της αναπηρίας με βάση τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο κατανοούμε το Σύνδρομο Down.
Γνωρίζουμε πλέον ότι η ανάπτυξη ενός ανθρώπου επηρεάζεται όχι μόνο από τα βιολογικά του χαρακτηριστικά, αλλά και από την πρόσβαση σε κατάλληλη φροντίδα, εκπαίδευση, επικοινωνία και ευκαιρίες συμμετοχής.
Σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τις ανάγκες τους χωρίς να περιορίζουμε την ταυτότητα και τις δυνατότητές τους σε αυτές.
Διάβασε επίσης
Επτά συνηθισμένες παρανοήσεις για το Σύνδρομο Down και τι ισχύει στην πραγματικότητα.
Τι δεν είναι το Σύνδρομο Down;